Μία ημέρα στο οινοποιείο της Οικογένειας Αποστολάκη - Apostolakis Winery

Μία ημέρα στο οινοποιείο της Οικογένειας Αποστολάκη

Μεγαλωμένη σε ένα οικογενειακό περιβάλλον που η παρασκευή του τσίπουρου και του κρασιού ήταν μία ιεροτελεστία ταυτόχρονα όμως αποτελούσε και το γεγονός κάθε χρονιάς, δε θα μπορούσα περνώντας τα χρόνια να μην ανακαλύψω τον συγκεκριμένο χώρο. Έχοντας ως εφόδιο τη μυρωδιά του γλυκάνισου που είναι αποτυπωμένη βαθιά στη μνήμη μου αλλά και την εμπειρία μου στο πάτημα των σταφυλιών στην καρότσα του αγροτικού αυτοκινήτου του παππού μου, ξεκίνησα να μαθαίνω περισσότερα. Στο νομό Μαγνησίας βρίσκεται ένα από τα πιο άρτια τεχνολογικά αλλά και με μακράν παράδοση ήδη από το 1954 οινοποιεία, εκείνο της Οικογένειας Αποστολάκη. Με μεγάλη ποικιλία κρασιών αλλά και τσίπουρο θέλησα να γνωρίσω από κοντά τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτό. Να μάθω η ίδια με επιτόπια έρευνα ποιες είναι όλες οι παραγωγικές διαδικασίες που ακολουθούνται μέχρι τα προϊόντα τους να ταξιδέψουν σε ολόκληρο τον κόσμο και να φθάσουν από τις κάβες μέχρι τα μεγάλα super market. Με την συνεργάτιδά μου πραγματοποιήσαμε την προγραμματισμένη μας επίσκεψη.


Ποιος θα το περίμενε… Ξαφνικά ήρθε η ώρα να συναντήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο την ιστορία του τόπου που μπλέκονταν τόσο αρμονικά με τις εξελίξεις του σήμερα. Εκεί μας περίμενε ο προσωπικός μας «ξεναγός» αλλά και συνιδιοκτήτης του οινοποιείου, ο κ. Απόστολος Αποστολάκης. Με πολύ όρεξη, για αυτό που συνεχίζει να κάνει μαζί με τον ξάδελφό του κ. Δημήτρη Αποστολάκη, μας ξενάγησε από τους αμπελώνες, τις εγκαταστάσεις μέχρι και την εμφιάλωση. Φυσικά δεν έλειψε να μοιραστεί μαζί μας την ιστορία του οινοποιείου αλλά και τις δικές του προσωπικές εμπειρίες. Με πολύ χαρά σας παραθέτω τη συνέντευξη του κ. Απόστολου Αποστολάκη και ελπίζω να την απολαύσετε όσο και εγώ.

Πως ξεκινήσατε να ασχολείστε με το οινοποιείο; Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από τη συγκεκριμένη οικογένεια;

Εμείς είμαστε η 2η γενιά που ασχολείται με το αντικείμενο. Η εταιρεία έχει δημιουργηθεί από τον πατέρα μου και τον πατέρα του Δημήτρη το 1954. Ξεκίνησε ως εμπορική εταιρεία, πωλούσαν ποτά στην αρχή και στην πορεία έφτιαξαν την επιχείρηση και ασχολήθηκαν με την παραγωγή ποτών.

Άρα τα σταφύλια και οι αμπελώνες ήρθαν αργότερα;

Η δουλειά των πατεράδων μας ήταν κυρίως ποτοποιία και λιγότερο οινοποιία. Σχετικά με τα αμπέλια, αγοράσαμε γη και τα φυτέψαμε το 1997. Στήσαμε τον αμπελώνα, χτίσαμε τις εγκαταστάσεις μας και στην ουσία άρχισαν να λειτουργούν από το 2001 και μετά.

Αντιμετωπίσατε κάποιες δυσκολίες στο ξεκίνημά σας;

Δυσκολίες πάντα υπάρχουν όταν κάνεις μία τέτοια δουλειά. Ευτυχώς, όμως, είμαστε στη συγκεκριμένη δουλειά πολλά χρόνια και υπάρχει μεγάλη εμπειρία. Έτσι το 2001 λειτούργησε και το κομμάτι του οινοποιείου.

Θα ήθελα να μου πείτε λίγα λόγια για τα προϊόντα σας. Τι τα κάνει ξεχωριστά και γιατί να επιλέξω την οικογένεια Αποστολάκη;

Η εταιρεία είναι αποσταγματοποιείο – ποτοποιείο- οινοποιείο. Τα πιο γνωστά προϊόντα της είναι τα τσίπουρα που έχουν να κάνουν με το κομμάτι του αποσταγματοποιείου – ποτοποιείου. Τα προϊόντα μας ξεχωρίζουν διότι δίνουμε πολύ μεγάλη σημασία στην ποιότητα κατά τη διάρκεια όλης της παραγωγικής διαδικασίας. Ξεκινώντας από την επιλογή του σταφυλιού, τη μεταφορά του, την επεξεργασία του για να γίνει στέμφυλο μέχρι και την απόσταξη.

Τι ποικιλίες χρησιμοποιείτε;

Για τα τσίπουρα χρησιμοποιούμε δύο ποικιλίες: η βασική μας ποικιλία είναι το μοσχάτο Τυρνάβου και ο ροδίτης. Στον αμπελώνα μας έχουμε και άλλες ποικιλίες που χρησιμοποιούνται στα κρασιά.

Πόσες ετικέτες κρασιών διαθέτετε;

Έχουμε δύο σειρές κρασιών: η μία προέρχεται από τους αμπελώνες μας και τα ονομάζουμε «ΚΤΗΜΑ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ» και ένα ακόμα κρασί που παράγουμε, το οποίο ονομάζεται «TAURO». Πρόκειται για μία μαλαγουζιά (δεν την καλλιεργούμε εμείς αλλά την αγοράζουμε) σε συνδυασμό με ασύρτικο. Η δεύτερη σειρά προέρχεται από τα σταφύλια που αγοράζουμε για να κάνουμε το τσίπουρο και ονομάζεται «SENARIO». Μία πιο οικονομική σειρά.

Πως πήγε η φετινή σοδειά;

Η φετινή σοδειά είναι όψιμη. Έχουμε καθυστερήσει πάρα πολύ, τουλάχιστον για την περιοχή μας, τη Θεσσαλία. Υπήρξαν πολλά προβλήματα με τον καιρό στις περιοχές (Δαμάσι Τυρνάβου) που εμείς αγοράζουμε το σταφύλι για το τσίπουρο. Είχε αρκετή χαλαζόπτωση. Πολλές ζημιές και κάποιες ασθένειες. Σε γενικές γραμμές η χρονιά είναι δύσκολη αλλά νομίζω πως η παραγωγή θα είναι καλή, αν και η ποσότητα του σταφυλιού θα είναι πιο μικρή. Βέβαια το δικό μας αμπέλι δεν επηρεάστηκε καθόλου, δεν είχε ασθένειες, απλά λόγω των καιρικών συνθηκών είναι όψιμα.

Μέσα στην κρίση η δική σας επιχείρηση επηρεάστηκε;

Η κρίση εμάς δε μας επηρέασε ιδιαίτερα. Όλα αυτά τα χρόνια η εταιρεία κινείται ανοδικά.

Οι Έλληνες οινοπαραγωγοί μπορούν να κάνουν τη διαφορά;

Βεβαίως. Αν είναι οργανωμένη η διοίκηση, έχοντας στραμμένο το βλέμμα στις εξελίξεις δεν είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις. Εμείς, δόξα τω Θεώ, είχαμε προβλέψει κάποια πράγματα και δεν είχαμε πρόβλημα.

Μπορείτε να μας δώσετε μερικές συμβουλές για τη σωστή διατήρηση του τσίπουρου και του κρασιού;

Πάντα ο εχθρός των ποτών είναι ο ήλιος και η ζέστη. Σε ένα δροσερό περιβάλλον χωρίς ήλιο και τα υπόλοιπα αποστάγματα δεν έχουν πρόβλημα. Διότι τα αποστάγματα δεν εξελίσσονται, τα προϊόντα απόσταξης δεν αλλάζουν. Το κρασί αντιθέτως μπορεί να χαλάσει. Επίσης οι συντηρητές κρασιών βοηθάνε. Αν υπάρχουν όμως μεγάλες ποσότητες κρασιού τότε χρειάζεται ένα δροσερό και σκιερό περιβάλλον. Καλό είναι να αποθηκεύουμε τα μπουκάλια κρασιού στο πλάι για να μην παίρνουν αέρα από τον φελλό. Αν τα βάζουμε με αυτό τον τρόπο τότε εμποδίζουμε τον αέρα να μπει μέσα και μειώνει τις πιθανότητες να χαλάσει.

Υπάρχουν μυστικά στον τρύγο;

Μυστικά στον τρύγο δεν υπάρχουν. Μυστικά υπάρχουν μόνο στις οινοποιήσεις. Πάντα ακολουθείς τις διαδικασίες που πρέπει. Εμείς ποτέ δε μεταφέρουμε το σταφύλι μας σε καρότσα αλλά πάντα σε τελάρα για να μην ταλαιπωρείται το σταφύλι και να μη χάνεις υγρό. Μετά από εκεί και πέρα μπαίνουμε στη διαδικασία της οινοποίησης η οποία είναι μία ολόκληρη επιστήμη.

 

 

Από την Ελένη Καπνιά.