ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΧΥΜΑ ή ΧΥΜΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ - www.tsipouro.gr

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΧΥΜΑ ή ΧΥΜΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ

ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΧΥΜΑ ή ΧΥΜΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ

Επειδή απηυδήσαμε με το θέμα του χύμα τσίπουρου, των αμβυκούχων, των εμπόρων και των ποτοποιών, ας βάλουμε τα θέματα στις θέσεις τους με όλες τις παρεξηγήσεις.
Αφορμή γι΄ αυτό αποτέλεσε μια φιάλη τσίπουρο χύμα που ήρθε στο τραπέζι μας και μείναμε ΄΄ κάγκελο ΄΄ όλοι.  ‘Κάγκελο’ έμεινε και ο νεροχύτης που το ήπιε όλο.


Κατ΄ αρχήν να προσδιορίσουμε τους εμπλεκόμενους.


1. ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΟΣ, εδώ συναντούμε τους συνειδητούς, τους ασυνείδητους και τους επιτήδειους.

Α. Συνειδητός
είναι αυτός που προσέχει το αμπέλι του, χρησιμοποιεί τα επιτρεπτά φυτοφάρμακα και ποτίζει το αμπέλι του με σύνεση και με σκοπό την καλύτερη ποιοτική παραγωγή.
Β. Ασυνείδητος είναι αυτός που αδιαφορεί για το αμπέλι του, χρησιμοποιεί ότι του πωλήσουν από φυτοφάρμακα (νόμιμα ή παράνομα), ποτίζει ανάλογα με την διάθεσή του ή την διάθεση των (παράνομων ή νόμιμων) αλλοδαπών που χρησιμοποιεί και η παραγωγή του είναι προβληματική και ασταθής.
Γ. Επιτήδειος είναι αυτός που ενδιαφέρεται για το αμπέλι του, για την περιουσία του, χρησιμοποιεί τα πιο πολλά φυτοφάρμακα (συνήθως τα φθηνότερα, επιτρεπτά ή όχι δεν τον ενδιαφέρει) για να έχει σίγουρη την  παραγωγή του, ποτίζει υπερβολικά και μελετημένα, προκειμένου να αποδώσει το αμπέλι του την μέγιστη παραγωγή και εισπράττει την ίδια τιμή σε ευρώ ανά κιλό, εις βάρος των συνειδητών, μιας και τα δικά του σταφύλια είναι χαμηλόβαθμα σε σάκχαρα. Αυτό συμβαίνει κυρίως στα συνεταιριστικά οινοποιεία με τους κυρίους επιτήδειους να κατέχουν και τις θέσεις  διοίκησης.  Για να καταλάβετε την διαφορά π.χ  
Συνειδητός αμπελουργός  1000 κιλά το στρέμμα, επί 0,35 λεπτά, 350 ευρώ.
Επιτήδειος αμπελουργός 4000 κιλά το στρέμμα επί 0,35 λεπτά 1400 ευρώ.
Παρόλα αυτά οι κύριοι επιτήδειοι περηφανεύονται, για το σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης.   
Αν εδώ ταρακουνηθήκατε διαβάστε/ακούστε και το άλλο. Σε κάποιες αμπελουργικές περιοχές, τα σταφύλια τα μεταφέρουν σε φορτηγά από το αμπέλι στα οινοποιεία όπως την άμμο, με αποτέλεσμα τα μισά να σαπίζουν. Φανταστείτε τι αγώνα δίνουν  οι χημικοί – οινολόγοι για να κάνουν αυτά, τα σαπισμένα,  κρασί ή τσίπουρο.

Να σημειώσουμε  εδώ πως κάθε αμπελουργός, είτε έχει άμβυκα είτε όχι, έχει δικαίωμα απόσταξης και ορίζεται βάσει μιας αναλογίας. 1000 κιλά σταφύλια προς 70 κιλά μεταποιημένο προϊόν, τσίπουρο. Το δικαίωμα απόσταξης λαμβάνει από την τοπική υπηρεσία αγροτικής ανάπτυξης και το τελωνείο της περιοχής, πληρώνοντας ένα συμβολικό ποσό φόρου περί τα 0,60 λεπτά ανά λίτρο παραγόμενου τσίπουρου.

2. ΑΜΒΥΚΟΥΧΟΣ  ΔΙΗΜΕΡΟΣ εδώ συναντούμε τους συνειδητούς, τους εν αγνοία, τους επιτήδειους και τους παράνομους.

Α. Συνειδητός αμβυκούχος είναι αυτός που  χρησιμοποιεί την καλύτερη πρώτη ύλη, τηρεί με ευλάβεια την διαδικασία της απόσταξης (διαχωρίζει τις κεφαλές και τις ουρές από την καρδιά), δεν χρησιμοποιεί πλαστικά (σωλήνες, δοχεία), κατέχει πατροπαράδοτη γνώση, μυστικές συνταγές, λαμβάνει σοβαρά υπ΄ όψη την τεχνολογία και έχει πραγματική ανάγκη να συμπληρώσει το εισόδημά του από το παραγόμενο αυτό προϊόν. Αν συναντήσετε κάποιον απ΄ αυτούς θα παρατηρήσετε πως δεν κοκορεύεται για το προϊόν του και  το απολαμβάνει  πίνοντάς το μαζί σας.  
Β. Εν αγνοία αμβυκούχος
 είναι αυτός που υστερεί σε γνώσεις επιλογής των σταφυλιών και της διαδικασίας της απόσταξης. Είτε πήρε προίκα την άδεια απόσταξης είτε αγόρασε άδεια απόσταξης και αποστακτήρα πειραματίζεται κάνοντας πολλά λάθη με αποτέλεσμα το παραγόμενο τσίπουρο την μια να είναι κάπως και την άλλη ΄μάπως’. Αν έχει λίγο μεράκι και δεν είναι εγωιστής σιγά-σιγά θα τα καταφέρει.  (Συνήθως αυτοί οι τύποι είναι που κοκορεύονται για το προϊόν τους). Αν είναι όμως παραδόπιστος, προσπαθώντας να μειώσει τα κόστη και να αυξήσει τα κέρδη έ! Τότε αυτός δεν θα καταφέρει ποτέ να παράγει καλό τσίπουρο και σε εμάς αλλοίμονο μας!!
Γ. Επιτήδειος αμβυκούχος
 είναι αυτός που έχει άδεια απόσταξης για πέντε (5) τόνους τσίπουρο αλλά παράγει δεκαπέντε (15) ή και εικοσιπέντε (25).
Όπως καταλαβαίνεται, τους τόνους πέραν της αδείας θα τους πωλήσει στην αγορά ‘μαύρα’ όπως λένε.  Αγοράζει τα εναπομείναντα σταφύλια από άλλους αμπελουργούς σε πολύ χαμηλή τιμή, αποστάζοντάς τα σε εκσυγχρονισμένους άμβυκες με σκοπό την μείωση του κόστους. Εάν κάποια χρονιά τα σταφύλια δεν ‘βράζουν’ επειδή είναι χαμηλά τα σάκχαρά τους, δεν έχει κανένα μα κανένα ενδοιασμό να προσθέσει  ζάχαρη, νιτρική αμμωνία κ.α Δεν διαχωρίζει τις κεφαλές και ουρές από την καρδιά.  Χρησιμοποιεί πλαστικά δοχεία αποθήκευσης και μεταφοράς αλλά θα σας δείξει την βιτρίνα με τα ανοξείδωτα. Αν καθίσετε στο ίδιο τραπέζι και πίνετε το τσίπουρό του, κάνει πως πίνει.  Θα σας καταπλήξει με τις γνώσεις του για την αμπελουργία και την απόσταξη.

Δ. Παράνομος αμβυκούχος
είναι αυτός που είτε έχει άδεια απόσταξης είτε όχι αποστάζει παράνομα όλο τον χρόνο. Επειδή σταφύλια δεν έχουμε όλο τον χρόνο, αποστάζει κρασί που είναι για πέταμα, σταφίδα που είναι για ζωοτροφή και ζάχαρη. Υπάρχει όμως και ο πιο πονηρός ο οποίος  δεν αποστάζει αλλά αγοράζει παράνομο οινόπνευμα 96 vol, το αραιώνει με νερό έως τους 40 vol, προσθέτει χημικό άρωμα και εμείς νομίζουμε ότι πίνουμε τσίπουρο.

3.  ΕΜΠΟΡΟΣ ΧΥΜΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟΥ εδώ συναντούμε τους επαγγελματίες, τους ερασιτέχνες, τους κομήτες και τους συγγενείς των αμπελουργών-αμβυκούχων.

Α. Επαγγελματίας
 είναι αυτός που έχει τα ‘σημάδια’ του, παραγωγούς που τους γνωρίζει χρόνια και τι ‘καπνό φουμάρει’ ο καθένας τους. Αγοράζει με τιμολόγιο αγοράς αγροτικών προϊόντων ή με τιμολόγιο δελτίο αποστολής και τιμολογεί κατά πως ορίζει ο νόμος. Έχει γνώση του αντικειμένου, μιας και τον έχουν ξεγελάσει κατά καιρούς οι επιτήδειοι και μπορεί να ξεχωρίσει το καλό από το σκάρτο τσίπουρο. Έχει σταθερούς αλλά λίγους πελάτες και συρρικνώνεται αφού η οικονομική κρίση αυξάνει την ζήτηση στα φθηνά και οι κομήτες, οι ερασιτέχνες, οι επιτήδειοι και οι χωρίς μεσάζοντες αλωνίζουν στην αγορά. Είδος προς εξαφάνιση αν επιμείνει και δεν ενδώσει στα φθηνά και σκάρτα.
Β. Ερασιτέχνης
 είναι αυτός που συνήθως την ξεκινά ως δεύτερη δραστηριότητα  έχοντας ή μην έχοντας καλή γνώση του αντικειμένου αλλά γλυκαίνεται στην πορεία από τα μαύρα και αφορολόγητα χρήματα και την καθιστά κύρια δραστηριότητα.  Όσο πιο φθηνό προϊόν ζητά η αγορά τόσο πιο σκάρτο τσίπουρο διανέμει. Φτιάχνει και χαρμάνια από τσίπουρο και φθηνή τσικουδιά ή οινόπνευμα. Όλα σε πλαστικές συσκευασίες. Ρισκάρει στην διανομή με τα ατιμολόγητα και μπαίνει στο κατάστημα για να παραδώσει το εμπόρευμα ρίχνοντας μία ματιά αριστερά, μία δεξιά, κινούμενος με ταχύτητα και πάντα σιωπηλός.
Γ. Κομήτης
 είναι αυτός που δεν έχει σχέση με το αντικείμενο, απλά άκουσε για την ‘κονόμα’ στην αγορά και τρέχει να ‘κονομήσει’. Για να καταφέρει να αναπτύξει πελατολόγιο εξευτελίζει τιμές και ποιότητες. Αύριο θα τρέξει για άλλο αντικείμενο. Κομήτης είναι και ο φοιτητής που έρχεται από την επαρχία και προσπαθεί να βγάλει το χαρτζιλίκι του.
Δ. Συγγενής παραγωγού
 είναι αυτός που μπορεί να είναι αδελφός, σύζυγος,  κουνιάδος κ.α, κατά μία έννοια ‘συνεταιριστής’.  Εδώ έχουμε τον χορό της παρανομίας. Με μία άδεια αμβυκούχου για πέντε (5) τόνους τσίπουρου ο ‘συνεταιριστής’ πωλεί εικοσιπέντε (25) και επειδή η ‘κονόμα’ είναι μεγάλη και η ζήτηση σε οικονομικές κρίσεις αυξάνεται ο ‘συνεταιριστής’ εμπορεύεται και  το τσίπουρο από τους αμβυκούχους – αμπελουργούς  που ξέρουν μόνο να παράγουν και δεν μπαίνουν στην διαδικασία της εμπορίας. (χρησιμοποιεί βέβαια και τις άδειες των εν λόγω αμβυκούχων – αμπελουργών  για να καλύψει τους επιπλέον επιπλέον τόνους) Κι αν η ζήτηση δεν καλύπτεται, ‘πετάγεται’ μέχρι τον λάκκο τον βαθύ και αγοράζει ότι πιο σκάρτο υπάρχει ή πετάγεται μέχρι τα βαλκάνια και παραγγέλνει τα αντίστοιχα ή ένα βυτίο οινόπνευμα γεωργικής προέλευσης στην καλύτερη των περιπτώσεων.
Θέλετε να συνεχίσουμε?    
Αν το κέρδος σε ένα λίτρο χύμα τσίπουρο κυμαίνεται από δύο (2) έως τρία (3) ευρώ για τον ‘συνεταιριστή’, υπολογίστε μόνοι σας τους τζίρους και τα αφορολόγητα κέρδη. Μην τα περιμένετε όλα έτοιμα.
Μα τι τα κάνουν τόσα χρήματα, αφού ο βήχας και το χρήμα δεν κρύβονται?  Μπορεί ο βήχας να μην κρύβεται αλλά τα κέρδη από το αφορολόγητο χύμα τσίπουρο κρύβονται ή σε κατάθεση στο εξωτερικό ή σε χύτρες ταχύτητας, παραχωμένες, στους ωραίους κήπους των ‘συνεταιριστών’. Τώρα κακώς τα λέμε αυτά, γιατί θα δούμε μεθαύριο τους κλέφτες ή τους εφοριακούς να ψάχνουν με  ανιχνευτές μετάλλων. Και επειδή ο χορός είναι μεγάλος, μέρος των κερδών χρησιμοποιείται για κάλυψη, έξοδα δημοσίων σχέσεων λέγονται. Τοπικοί δημοσιογράφοι(
ευτυχώς όχι όλοι) και διάφοροι δημόσιοι λειτουργοί τραπεζώνονται, πολιτικοί της επαρχίας τροφοδοτούνται με ψήφους, ούτως ώστε να επεμβαίνουν όταν κάποιος θίξει το θέμα, προσποιούμενοι πως θίγονται τα συμφέροντα των συνειδητών και ασυνείδητων αμπελουργών. Αμ δεν!, τα συμφέροντα των επιτήδειων θίγονται. Ο ‘συνεταιριστής’ συστήνεται ως παραγωγός. Μεταφέρει ή αποστέλλει το εμπόρευμα στους πελάτες του, σε πλαστικά δοχεία των 5, 10, 25, 60, 200, ή 1000 λίτρων. Εάν μεταφέρει το εμπόρευμα με ι.χ θα τον αναγνωρίσετε στην εθνική οδό, αφού συνήθως οδηγεί μόνος του και το αυτοκίνητο πάει ‘σούζα’.  Όταν είναι να παραδώσει σε κατάστημα, συνήθως μπαίνει χωρίς το εμπόρευμα, πιάνει την κουβέντα κι αφού ελέγξει την περιοχή πέριξ του καταστήματος τότε ξεφορτώνει. Είναι πάντα χαμογελαστός και ομιλητικός.

Για τους χωρίς μεσάζοντες ας μην μιλήσουμε επί του παρόντος.

4. ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΣ εδώ συναντούμε τους ποτοποιούς με επαγγελματική συνείδηση, τους ανισόρροπους ποτοποιούς και τους επιτήδειους ποτοποιούς.

Όπως σε όλα τα μεταποιημένα προϊόντα, έτσι και στο τσίπουρο ισχύει το, όσο καλύτερη πρώτη ύλη χρησιμοποιείται τόσο καλύτερο προϊόν θα παράγεται.

Α. Αποσταγματοποιός με επαγγελματική συνείδηση
είναι αυτός που επιλέγει την καλύτερη πρώτη ύλη, τα στέμφυλα, έχει ευχαριστημένους συνεργάτες, εργαζόμενους, λειτουργεί σε πεντακάθαρο περιβάλλον, τηρεί τους βασικούς κανόνες απόσταξης και εξελίσσεται. Αφήνει το προϊόν της απόσταξης να ισορροπήσει για 2-4 μήνες και δεν παίζει με την υγεία των καταναλωτών. Σέβεται τους αμπελουργούς που του προμηθεύουν τα σταφύλια και δεν προσπαθεί να τους εκμεταλλευτεί, είτε πιέζοντας τις τιμές προς τα κάτω μέχρι εξοντώσεως, είτε με τις καθυστερήσεις πληρωμών   και λογικά, δεν έχει πρόβλημα να τηρήσει ισοζύγιο σταφυλιών και παραγόμενου αποστάγματος.
Η ποτοποιία του (μικρή ή μεγάλη) είναι επισκέψιμη και θα σας ξεναγήσει με καμάρι.
Β. Ανισόρροπος αποσταγματοποιός
είναι αυτός που την μία χρονιά θα μας καταπλήξει με την γεύση και την ποιότητα του προϊόντος του και την άλλη θα μας κάνει να εξετάζουμε την ετικέτα του μπρός πίσω και να κοιτάμε ο ένας τον άλλο αμήχανα. Τη μία την πατάει με την πρώτη ύλη, την άλλη ξεφεύγει στον χρόνο της απόσταξης και την επόμενη δεν πέτυχε το πείραμα. Θα σας ξεναγήσει στις εγκαταστάσεις του,  αλλά την διαδικασία της απόσταξης θα την δείτε σε βίντεο  και θα σας αποκρύψει τους βοηθητικούς χώρους.  
Γ. Επιτήδειος αποσταγματοποιός
είναι αυτός που θα ψάξει να βρεί την φθηνότερη πρώτη ύλη, μπορεί να αποστάξει μέχρι και τα υπολείμματα των οινοποιείων που είναι για κοπριά. Τηρεί μόνο τους κανόνες της κερδοσκοπίας και τον καταναλωτή τον έχει γραμμένο στα μέζεά του. Το καλύτερο προϊόν που παράγει είναι από λαθραίο οινόπνευμα γεωργικής προέλευσης. Έτσι δεν μπορεί να τον ανταγωνιστεί κανείς αφού έχει υπερβολικό περιθώριο κέρδους. Εμφιαλώνει με άνεση για λογαριασμό άλλων, ακόμη και αλυσίδων. Στην πιάτσα της χονδρικής  θα ακούσετε πως με την αγορά δέκα κιβωτίων δίνει δώρο άλλα 2 ή 5 κιβώτια. Είναι αυτός που αντιτάσσεται στο να τηρηθεί ισοζύγιο προσκόμισης σταφυλιών και παραγόμενου αποστάγματος στις αποσταγματοποιίες.  Αν σας ανοίξει την πόρτα της ποτοποιίας του θα σας ξεναγήσει μέχρι τα πολυτελή του γραφεία, άντε και μέχρι τον σκονισμένο και σε αδράνεια αποστακτήρα του.
Τελευταία κάποιοι μικροί αποσταγματοποιοί  που θέλουν να μεγαλώσουν γρήγορα, χρησιμοποιούν άδειες αμβυκούχων και πωλούν στην αγορά κάτι ωραία οινοπνεύματα ως τσίπουρο, ‘λουκούμια’.

Για τις εταιρείες διάθεσης, τις πολυεθνικές, ρωτήστε τους διαφημιστές…

5. ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ εδώ συναντούμε τις κυβερνήσεις που κυβερνούν και τις κυβερνήσεις που κυβερνούνται.
Α. Κυβέρνηση που κυβερνά, είναι αυτή που έχει την αυτονομία να μελετά, να σχεδιάζει, να θεσπίζει κατά το μέτρο του δυνατού, δίκαιους νόμους και να προστατεύει τον χώρο και τους πολίτες σε αυτόν τον χώρο. Η κυβέρνηση που κυβερνά διακρίνεται από τις λίγες κουβέντες και τα πολλά έργα. Είδος δυσεύρετο.
Β. κυβέρνηση που κυβερνάται είναι αυτή που παίρνει εντολές από την τραπεζιτική συμμορία και τα λόμπυ των πολυεθνικών δια μέσου των διορισμένων στα κεντρικά της Ε.Ε,  ξεχρεώνοντας γραμμάτια και εκ των πραγμάτων προστατεύει τα συμφέροντα αυτών και όχι των πολιτών της. Αλλά για να μην παρεκτραπεί κατ’ ελάχιστον, μας στέλνουν, με το ζόρι και κάποιους  συμβούλους ή συμβουλευτικές εταιρείες από τα πανεπιστήμιά τους. Δυστυχώς ψηφίζουμε ηθοποιούς για κωμικοτραγικές παραστάσεις με δικαίωμα υπογραφής και μόνο. Η εν λόγω κυβέρνηση αφού υποθηκεύει (δια της τέχνης των δανείων και των επιδοτήσεων) την αγροτική γη, προσθέτει στον κατάλογο των αμπελουργών (και όχι μόνο) και τους εν αδυναμία αμπελουργούς, οι οποίοι δεν έχουν πια την δυνατότητα να καλλιεργήσουν, αναγκαζόμενοι στο τέλος να χάσουν την γη τους, ή πωλώντας την στους επιτήδειους (αγροτοπατέρες και μη) που τρίβουν τα χέρια τους.
Η εν λόγω κυβέρνηση που κυβερνάται διακρίνεται από τα πολλά λόγια και τα μηδαμινά έργα.

Γι’ αυτό…    

Πρόταση.  Ο κάθε κλάδος να συνετίσει/καθαρίσει μόνος του τους επιτήδειους, και τους παράνομους.
Οι αμπελουργοί και αποσταγματοποιοί να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να χαράξουν τις συνισταμένες
. Να συσταθεί  διεπαγγελματική για τα αποστάγματα μόνο. Με 15 μέλη από τον αμπελουργικό τομέα,15 μέλη από τον αποσταγματοποιητικό τομέα και να ορισθεί/κληρωθεί/εκλεγεί,  το 31ο μέλος ως επόπτης με δικαίωμα ψήφου.
Να ανακληθεί ο τεχνικός φάκελος του ούζου και να επανασυνταχθεί ορίζοντας το (ούζο) ως αμπελοοινικό προϊόν και απόσταγμα 100%. (Το ούζο έχασε την αίγλη του από την στιγμή που οι πολυεθνικές το πήραν στα χέρια τους και παρασκευάζεται από εισαγόμενο οινόπνευμα γεωργικής προέλευσης και (από κάποιους) με ανετόλ αντί γλυκάνισου, μάραθου).
Στην ανάγκη, να διαχωριστούν οι αποσταγματοποιίες από τις ποτοποιίες.
Να αφαιρεθεί το δικαίωμα πώλησης χύμα τσίπουρου ως έχει, από τους διήμερους αμπελουργούς – αμβυκούχους
και να είναι υποχρεωμένοι να παραδίδουν το παραγόμενο προϊόν τους σε εγκεκριμένες αποσταγματοποιίες για έλεγχο, επαναπόσταξη ή ανακαθαρισμό. Να εμφιαλώνεται σε συγκεκριμένη συσκευασία (π.χ πεντόλιτρη γυάλινη νταμιτζάνα)  και κατόπιν να μπορεί να πωληθεί στην αγορά.
(Κανένας ασυνείδητος και κανένας επιτήδειος δεν έχει το δικαίωμα να καταστρέφει τα μάτια, τα νεφρά και τα συκώτια των καταναλωτών, ούτε να δυσφημεί τους έχοντες επαγγελματική συνείδηση και γενικότερα το προϊόν)
Το βασικότερο όλων να τηρηθεί ισοζύγιο σταφυλιών.
Η διεπαγγελματική (έχοντας τις προτάσεις) να καλέσει το οικονομικών, το αγροτικής ανάπτυξης, για να θεσπιστούν οι κανόνες, κι αργότερα το εξωτερικών και τουριστικής ανάπτυξης για την από κοινού προώθηση και υποστήριξη των αποσταγμάτων. Οι κεντρικές ενώσεις να επενδύσουν σε μικρές οινοπνευματοποιίες – οξοποιίες και όχι σε ακίνητα, διαφημίσεις και ταξιδάκια επαγγελματικά μεν αναψυχής δε, ούτως ώστε, να μην μένει αδιάθετο το επιπλέον αμπελουργικό προϊόν και βουίζουν τα αυτιά μας από τα γκαρίσματα κάποιων αγροτοπατέρων.  Έτσι το κράτος θα αυξήσει τα έσοδά του, οι καταναλωτές εσωτερικού και εξωτερικού θα απολαμβάνουν εγγυημένο προϊόν και όλοι εμείς θα είμαστε υπερήφανοι ως Έλληνες.
Και επιτέλους να τηρηθεί μητρώο παλαίωσης για τα παλαιωμένα αποστάγματα και τους παλαιωμένους γλυκείς οίνους, προσδίδοντας το κύρος που αναλογεί στα εξαιρετικά αυτά προϊόντα.

 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού