ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΣ, ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΥΣ, CLAUSON - www.tsipouro.gr

Τζάρτζανος Αχιλλέας . Φιλόλογος και γλωσσολόγος (1872 - 1946). Εκπαιδευτικός λειτουργός (1900 - 1913), γενικός επιθεωρητής μέσης εκπαίδευσης (1913 - 1917), εκπαιδευτικός σύμβουλος (1917 - 1926). Από τα πολλά και πολύ αξιόλογα έργα του αναφέρουμε : "Περί της συγχρόνου Θεσσαλικής διαλέκτου" (1909), "Λεξιλογικά Υπομνήματα εις τα Νέα Ελληνικά" (1915), "Οδηγίαι προς μεθοδικήν διδασκαλίαν των εν τοις σχολείοις Μέσης Παιδείας διδασκομένων μαθημάτων" (1928), "Το γλωσσικό μας πρόβλημα" (1934), "Δημοτική και Νεοδημοτική" (1935). Μετέφρασε και σχολίασε έργα των Πλάτωνα, Δημοσθένη, Ξενοφώντα, Πλούταρχου. Δημοσίευσε: "Γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης" (1931) και "Συντακτικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης" (1940). Συνεργάστηκε στη "Νεοελληνική Γραμματική της Δημοτικής" (Ο.Ε.Δ.Β. 1941). Επίσης με πολλά φιλολογικά και λογοτεχνικά περιοδικά. Μετά το θάνατό του εκδόθηκαν "Άρθρα και μελετήματά του" (1956). Το λαμπρότερο από τα έργα του είναι η "Νεοελληνική σύνταξις" (1928). Το έργο αυτό παρουσίασε στην Ακαδημία ο Γ. Χατζηδάκις με τα εξής λόγια: "Το Συντακτικόν του Αχιλλέως Τζαρτζάνου είναι το πρώτο εις το είδος του. Συντακτικόν πλήρες της Νέας Ελληνικής ουδέ εις προ του Τζαρτζάνου επεχείρησε. Δεν δύναται άρα περί αυτού να λεχθεί το παλαιόν λόγιον "έτερος εξ ετέρου σοφός". Και αληθώς μετά πολλής φιλοπονίας και αγάπης συνήγαγε και κατέταξε μεθοδικώς το υλικόν της νέας σύνταξης, ούτω δε κατέστησε δυνατήν την περί αυτής ιστορικήν και επιστημονικήν έρευναν".
Πηγή www.protoporia.gr

Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς (1866-1955)
υπήρξε διαπρεπής αρχαιολόγος και πνευματωδέστατος λόγιος.
Χρημάτισε Διευθυντής των Μουσείων Ακροπόλεως και Ολυμπίας,
ίδρυσε τα μουσεία Ναυπλίου, Νικόπολης και Σικυώνας,
πραγματοποίησε ανασκαφές στην Κόρινθο και τη Νικόπολη
και ήταν ένας από τους πρωτεργάτες αναβίωσης των
Ολυμπιακών Αγώνων στη νεότερη εποχή.
Το 1928 κυκλοφόρησε το μνημειώδες έργο "Μνημεία των Αθηνών" .
Ο Φιλαδελφεύς ήταν δεινός γνώστης της Ελληνικής γλώσσας
στην ιστορική της εξέλιξη, γεγονός που αποδεικνύεται
και από το ευθυμογραφικό κειμενάκι που έστειλε το 1906
στο περιοδικό του Σκόκου "Ημερολόγιον".
Τα χαριτωμένα παιχνιδίσματα του Φιλαδελφέα με τις λέξεις
δείχνουν επίσης άνθρωπο με υψηλή αίσθηση του χιούμορ,
ιδιότητα συνήθως άγνωστη σε επιστήμονες
αφοσιωμένους ψυχή τε και σώματι στη διακονία της επιστήμης τους.

Πηγή  gerontakos.blogspot.com

Gerard Leslie Makins Clauson (1891–1974) was an English civil servant, businessman, and Orientalist best known for his studies of the Turkish language.
Clauson attended Eton College, where he was Captain of School, and where, at age 15 or 16, he published a critical edition of a short Pali text, "A New Kammavācā" in the Journal of the Pali Text Society. In 1906, when his father was named Chief Secretary for Cyprus, he taught himself Turkish to complement his school Greek. He studied at Corpus Christi College, Oxford, in classics, receiving his degree in Greats, then became Boden Sanskrit Scholar, 1911; Hall-Houghtman Syriac Prizeman, 1913; and James Mew Arabic Scholar, 1920. During World War I, he fought in the battle of Gallipoli but spent the majority of his effort in signals intelligence concerned with German and Ottoman army codes.
These were the years in which the great Central Asian expeditions of Sven Hedin, Sir Aurel Stein, etc. were unearthing new texts in a variety of languages including Tokharian, Khotanese, and Tumshuqese. Clauson actively engaged in unraveling their philologies, as well as Chinese Buddhist texts in the Tibetan script.
Clauson also worked on the Tangut language, and in 1937–1938 wrote a Skeleton dictionary of the Hsi-hsia language. This dictionary was never published, but a manuscript copy is held at the School of Oriental and African Studies in London.[1]
In 1919 he began work in the British Civil Service, which was to culminate in serving as the Assistant Under-Secretary of State in the Colonial Office, 1940-1951, in which capacity he chaired the International Wheat Conference, 1947, and International Rubber Conference, 1951. After his mandatory retirement at age 60, he switched to a business career and in time served as chairman of Pirelli, 1960-1969.
ΠΗΓΗ.Wikipedia